Arz sarsıldı derinden Şiiri - Murat Ülkü

​Arz sarsıldı derinden, çöktü göğün tavanı,
Söndü ocak başında, her umudun dumanı.
Mühürlendi dudaklar, kesti felek amanı,
Matem sardı ovayı, kışa döndü yazımız.

Taş kesti hatıralar, sustu vuslat bestesi,
Enkazda yankılandı, bir masumun nefesi.
Kırıldı gönüllerin, o sırçadan kafesi,
Toprağa düğümlendi, gizli kalan sızımız.

Kıvılcım düştü cana, tutuştu tüm memleket,
Paylaşılan kederde, filizlendi bereket.
Tunçtan bir iradeyle, başladı o hareket,
Gönül köprüleriyle, silindi yalnızımız.

Gurbet diye bir yer yok, artık vatan bir yürek,
Aynı safta birleşti, her bilek ve her yürek.
Kaybolan yarınlara, uzandı nurlu kürek,
Tarihe şan bıraktı, sarsılmaz inancımız.

Soğuk sızdı iliklere, lakin sönmedi közler,
Bir yudum sıcak sevda, güldü o mahzun yüzler.
Ufukta şavkı vurdu, verilen kutsal sözler,
Kardeşliğin bağrında, dindi büyük acımız.

Her yıkık duvar bugün, birer sabır kalesi,
Göklerde yankılanan, bu milletin nalesi.
Yeniden can bulacak, o güllerin lalesi,
Güneşle müjdelendi, nurlu olan haccımız.

Toprak ahde vefadır, küllerden filiz verir,
Bu sarsılmaz imanla, dağdaki karlar erir.
Dua kuşları uçsun, menzile elbet varır,
Yine şenlenecektir, her viran yamacımız.

Yıkıntı ortasında, yükselir binbir emek,
Zordur bu dar zamanda, bir lokma ekmek yemek.
Vazifemiz bu yolda, "biz biriz" diyebilmek,
Kardeşlik sofrasında, helal olsun aşımız.

Zaman sargı saracak, dinecek gözdeki yaş,
Omuz omuza verip, aşılacak her bir taş.
Yarına ışık tutar, dertle pişen her bir aş,
Yeniden kurulacak, o huzurlu çarşımız.

Garip Murat der Mevlam, sen koru musibetten,
Ayırma bu milleti, sevgi, merhametten.
Yolumuz ayrılmasın, o asil dirayetten,
Göklere yükselirken, bitmesin duacımız.