Artık
(Müzeyyen Senar'a ithafen)
Geçti sevdalarla ömrün,
Sevmekten usanmadın.
Dalgalandın da duruldun,
Kimseye etmedin şikayet.
Fikrimizin ince gülüydün,
Şarkılar seni söylerdi.
Akşam olunca hüzünlendirirdin bizi,
Benzemezdi kimse sana.
Maya dağdan kalkan kazlar ve Yeşil ördek,
Ormancı’ya soruyorlar seni.
Keklik dağlarda ağlıyor arkandan,
Hancı da bilmiyor, Haydar da.
Yanmıyor yeşil köşkün lambası,
Bir ihtimal daha yok artık.
Batan gün kana benziyor şimdi,
Kırmızı gülün alı yok artık.
Artık..
Gamzedeyim deva bulmam,
Neyleyim köşkü neyleyim sarayı ben.
Söyleyemem derdimi kimseye,
Küskünüm feleğe ben.
Kayıt Tarihi : 9.2.2015 00:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!