Artık Şiiri - Alperen Candar

içimdeki saatin sesini duyamıyorum artık
yorgun çocukluğum geliyor aklıma, yutkunamıyorum
kalbim göğüs kafesimde durmayacak kadar ağırlaştı
ölmeden yaşamak istiyorum

yorgunluğum saçlarımdan anlaşılıyor artık
dalıp gidiyor gözlerim, tutamıyorum
uyku iyileştirmez oldu yorgun kalbimi
ölmeden yaşamak istiyorum

dibin dibinde çakılıyım artık
yardıma gelen her elden kaçıyorum
insan dibi sever mi? ben seviyorum
ölmeden yaşamak istiyorum

bir ihtimal daha var mı artık?
sanmıyorum
ne kadar tamamlasam da eksik kalıyorum, anlamıyorum
ölmeden yaşamak istiyorum

içimdeki çocuğun bu rüyadan uyanacak dermanı kalmadı
nasıl kaçacağım bu kafesten bilmiyorum
belki de ben seni bekliyorum’
ölmeden yaşamak istiyorum

yolunu kaybetmiş derviş kadar acizim
tek yanlışla kararmış hayat gibiyim
çabalıyorum, batıyorum
ölmeden yaşamak istiyorum

ölmeden yaşamak istiyorum
her kapının kapalı olduğu bu saraydan bir gün çıkacağım, biliyorum
AMA
ölmeden yaşamak istiyorum artık

Alperen CANDAR