Artık
herşey ince bir detay olmaktan çıktı
ve kanayan bir yarayım artık hayatımda
sen yine çıkmıyorsun köşeden
ve soğuk bir rüzgar esiyor yüreğimden
ardından buzdan bir ok düşüyor
saplandığı yüreğimden
kap katı olmuşum
aldırmıyorum.
yüreğimde ayak izlerin hala saklı duruyor.
ayakların 39 numara ama
izleri sonsuz sayııııııııı
çünkü her kalp atışımda biraz daha
büyüyorlar ve ben yine silemiyorum
ayak izlerini yüreğimden...
ağlamak istiyorum
sanki bişeyler boğazıma düğümleniyorda
ben bağıramıyorum ve ağlayamıyorum
sadece yutkunuyorum.
hayata dair ne varsa
hepsini proteste etmek için
avazım çıktığı kadar susuyorum
ve sessizliğimle tüm yalancı sesleri protesto ediyorum...
ve sonsuzluga dair ne varsa içimde
hepsini yarına saklıyorum,
yarını ise bugüne
bugünü ise bu ana
bu anı ise sonsuzluğa saklıyorum
ve
kahretsin bugünde ölemiyorum.
Kayıt Tarihi : 11.12.2004 13:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!