Arsızlar Şiiri - Cemal Şener

Utanmayı çoktan unutmuşlar
Yüzleri hiç kızarmaz
Şırlanırlar yağ gibi
Hemen 'de üste çıkarlar
Çünkü arsızdır bunlar

Süslü Cümleler kurup
Yüzünüze gülerek yaklaşırlar
Sesleri kadife gibi yumuşaktır
Biraz gönülden
Bakınca görürsünüz
Bunlar nasıl bir yavşaktır

Aslında kurdukları her
Kelimenin arkasında
Acayip bir sinsilik barındırıyorlar
Yalanı çok iyi beceriyorlar
Pişkinliği cesaret sanıyorlar
İşte bizim orada
Bunlara arsız diyorlar

Dost gibi omuzuna dokunurlar
Sakın güvenme
Ne domuzdur bunlar
İlk fırsatta hançeri
Sırtından saplarlar

Menfaatlerinin bittiği yerde
Sadakatleri 'de biter
Başları Sıkışınca
Başkalarını hedef gösterirler
İşte bunlar böyle lanet herifler

Dün söylediklerini
Bugün inkâr ederler
Yüzüne baka baka
Hiç utanmadan yalan söylerler.
Ne sözlerinin ağırlığı vardır
Ne de verdikleri sözün onuru.
Her renge girerler
Her kalıba uyarlar.
Buna da işte bizde arsız derler.

Hak yerler
Kendilerini büyük görüp
Herkesi küçük sayarlar
Kibirleri ile yürüdükçe
Boşlukta yankılanan adımlarını
zafer sayar
Bu zavallılar