Arsızınım ( Düet) Şiiri - Murat Ülkü

(Kadın):
Arsızınım laf cambazı, günahımla geldim sana,
Öpüyorum alnının en kirli yerinden doyasıya.
Ortak olmak tek muradım; suçuna, hayranına,
Göm beni o sığındığın en derin uçuruma.
Q
(Adam):
Hoş geldin zifirime, ey başımın tatlı belası,
Alnımdaki kara leke, dudaklarının yuvası.
Suç ortaklığıysa niyetin; işte ruhum, prangası,
Yıkıldı bu kentin bizden gayrı tüm anayasası.
Q
(Kadın):
Tövbe defterim yırtıldı, kelimelerin isli,
Biliyorum sensin beni bu şehirde yakacak kişi.
Ve ben o kör yangına bilerek attım kendimi,
Yansın tüm doğrular, silinsin sahte cennet izi.
Q
(Adam):
İsli harflerimle sararım o yırtık defterini,
Külünden bile doğurtmam bir daha eski seni.
Söndürmeye gelme; beraber yakalım bu şehri,
Kıyamet kopsun varsın, ben çoktan seçtim yerimi.
Q
(Kadın):
Gönül zindanında mahkûm, aksi bir hevesim,
Gözlerinde dinlenen her yalanı şifam bellerim.
Dilinde bal mı var, zehir mi; yudum yudum içerim,
Seninle gelen ölüme, güle oynaya giderim.
Q
(Adam):
Zindanım dardır ama sadece sana açılır kapısı,
Yalanlarım şifaysa, unutulsun gerçeğin yapısı.
Zehri bal eyleyip sundum; başlasın ruh sızısı,
İnce ince işlensin kalbimize bu kara yazı.
Q
(Kadın):
Ne cennet vaadi durdurur, ne korkusu cehennemin,
Ben aşk denen o sızının en pervasız mimarıyım.
Herkesin kaçtığı o meçhul karanlıkta köprüyüm,
Seninle bozulsun tılsımı o en kutsal yeminin.
Q
(Adam):
Köprüysen yıkılma sakın; altımız uçurum, sonumuz meçhul,
Ben o karanlıkta yolunu kaybeden en azılı kul.
Mimarısın madem acının; yıkıp yapmaya hazır her gün,
İster cennetine göm beni, ister cehenneminde savur.
Q
(Kadın):
İçimdeki şeytanın en sevdiği dua, sensin,
Yüzümdeki lekenin en belirgin imzasısın.
Sen gece karasısın, ben arsızınım, en arsızın,
Ruhumdaki paslı kilidin tek ve son anahtarısın.
Q
(Adam):
Şeytanın duasını kabul ettim, mühürledim adını,
Yüzündeki leke benim imzam; aldım dünyadan tadını.
Gece karasıysam eğer; buldum en asi kadınını,
Beraber söndüreceğiz yalan hayatın aydınlığını.
Q
(Kadın):
Yıkık dökük harabeni benimle yeniden yapar mısın?
Tüm kutsal kitapların dışına benimle çıkar mısın?
Sen de benim gibi, kendi kaderini kökten yakar mısın?
Dünya karşımızda dururken, bana tek sığınak mısın?
Q
(Adam):
Harabem sana saraydır; taşını kanımla örerim,
Kutsal ne varsa bırakıp, ardına düşer giderim.
Kaderi yakmak mı? Ben her an mahşerimi beklerim,
Seni saklamak için gökyüzünü ayaklarına sererim.
Q
(Kadın):
Zira ben bu aşka "helâl" değil, "haram" olmaya geldim,
Ben, senin için aforoz edilmiş o yasak kapıyım.
Cehennemine yakışan en gür, en güzel çığlığım,
Varlığımla senin o aşılmaz yalnızlığını deldim.
Q
(Adam):
Kutsadım o haramı! Başka kapı arama, kilitli hepsi,
Geri dönen korkaktır; bizde yok pişmanlık hevesi.
Aforoz edildikçe büyüsün bu tutkunun sesi,
Bizim lisanımız, bu dünyanın en yasaklı nefesi.
Q
(Kadın):
Bırak o temiz sevdaların şiirlerini, şarkılarını,
Bize yakışan, kırık sazların en kirli makamı.
Bu utanç, ikimizin ortak ve en büyük gururu,
Silip atalım sahte sevapların tüm fiyakasını.
Q
(Adam):
Temiz sevdalar masaldır; biz o uykudan uyandık,
Kırık sazımızdan dökülen en kirli nota kanına inandık.
Utanç dediğin tacımızdır; biz bu gururla kuşandık,
Biz bu yalan dünyanın gözünde, çoktan birer sanıktık.
Q
(Kadın):
Seninle kurduğumuz bu yasa dışı cumhuriyet,
Ne vicdan tanır artık, ne de bilir bir dirhem merhamet.
Dudaklarımdaki son oruç yemeği, öpüşünle iftar et,
Bitir bu sürgünü, bu cana artık sadece sen hükmet.
Q
(Adam):
Yasa biziz, mühür bizde; vicdanı bıraktık o eşikte,
Merhamet bekleyene yer yok; ne mezarda ne beşikte.
İftar vaktidir şimdi; ruhun ruhumla aynı kelepçede,
Tüm günahlar helaldir bize, bu zifiri gecede.
Q
(Kadın):
Sen gece karasısın, ben arsızınım, evet, en arsızın,
Sustur dünyayı artık; sadece senin isli sesin kalsın.
Bu yasaklı saltanatın, en sadık mültecisi beni ansın,
Ruhumuz bu yasadışı yangında sonsuza dek yansın.
Q
(Adam):
Gece karasına gömdüm seni; kimse bulamaz bir daha,
Arsızlığın başımın tacı; çıkmayacağız hiçbir sabaha.
Kopardık kıyameti; artık gerek yok ne duaya ne ah’a,
Sen benim en büyük suçumsun, teslim olmam hiçbir şaha.