Armut
Cudi dağında bir armut,
Masum bir ağaçta,
Cudi dağı ağlıyor,
Bütün ülke yasta.
Armutlarda bal tadı,
Kim suçluydu kim haklı,
Gereken işlem yapıldı,
Meleklerde tanıktı.
Derken bir gece yarısıydı,
Bana geldi kurbanlık sırası,
Köyümün koynundan kopardılar,
Kayalara apardılar vatan millet uğruna vurdular beni.
Bütün bunlar önce kabille başladı,
Sonra filler taşlandı,
İnsan dünyaya en büyük ıstırabı yaşattı.
Savaşın ve acının safında yer aldı.
Dalımda kaldı armudumla narım,
Üç öksüzümle bir de yârim,
Cudi Dağından aşağı bir dere hala akar mı ?
-Bilmem
Ara sıra bana türkü yakar mı bilmem…
Kayıt Tarihi : 17.3.2018 17:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!