Arkadaş Şiiri - Kemal Hacıismailoğlu

Erişilmez görmeyesin kendini,
Bir bakışla gösterirsin rengini,
Ayırmazlar fakir ile zengini,
Gururuna yenik düşme arkadaş..!

Tepeden bakarsın yaşlıya gence,
Bu dünya sana kalır mı sence,
Kendi bedenine yapıp işkence,
Nefsine kul köle oldun arkadaş..!

Görgü adabına döndür yüzünü,
Ölçüyle çıkar dilden sözünü,
Gerçek her daim açsın gözünü,
Nefsinin kölesi olma arkadaş..!

Yolun sonudur toprağa gidiş,
Nedir bu kibir bitmez serzeniş,
Uykudan uyan hak yola yetiş,
Sonunda pişman olma arkadaş..!

Nefsinin kölesi olmuş gibisin,
Hidayet yolundan sapmış gibisin,
Ruh gibi ortada kalmış gibisin,
Kendi ateşinde yandın arkadaş..!