Arkadaş Şiiri - Şeref Işı

Sustuğun cümleler varsa boğazında düğümlenen
Gittiğin yollarda kayboluyorsan eğer
Ve bir kadehle sarhoş oluyorsan
Kalbini acıtan,yüreğini dağlayan biri vardır arkadaş
Yıldızların parladığı geceler olsa da
Ve sen sırılsıklam bir yağmur altındaysan
Seni senden alan biri vardır arkadaş
Bir şairin dizelerinde okumuştum
Bir şehirde sevdan için yaşayacaksın
Ama asla sevdan için bir şehri terk etmeyeceksin diyordu
Ne kaçışın,ne uzaklaşman hiç bir işe yaramayacak
Sevda unutulmak için girmezmiş yüreğe
Unutamazsın boşuna uğraşma arkadaş
Geceler sabahla kucaklaşır da,uyku girmez gözlere
Müjgan ağlar gözyaşın iner yüreğine
Hayaliyle konuşursun sonra delirmişçesine
Aşk bir delirme halidir,bir gün anlarsın arkadaş
Sen kendine küsersin de,duvarlar başlar konuşmaya
Alay eder cemalin,aynadaki bakışınla
Bir mum ışığında yanıyormuşçasına
Ömrün yanar,sen bakarsın arkadaş
Sonra radyoyu açar o en sevdiğin şarkıyı beklersin
Yüreğindeki acıya,bin dert daha eklersin
Aylar,mevsimler geçer de sen hep beklersin
Aşk bir bekleme halidir
Beklerken yüreğin yorulduğunda anlarsın arkadaş
Gülüşüne,gözlerine hasret kalırsın
Onunla geçen zamanların hayaline dalarsın
Hatıralar konuşur da,sen hep susarsın
Dilindeki cümleler bittiğinde anlarsın arkadaş
Ne sabahlar aydınlık,ne geceler sabah olur
Ne kapını çalan,ne halini soran olur
Gülmeyi özlersin de,tebessüm hayal olur
Kahkahaların sustuğunda anlarsın arkadaş
Yürüyüşün bile değişir,kolunda onun boşluğu
Temmuz ayında titrersin,buz gibidir yokluğu
Bir rüzgar eser sonra,burnunda titrer kokusu
Gün gelir soluğun kesildiğinde anlarsın arkadaş
Ve son demleridir artık aldığın nefesin
Ne yaşadığın ömrün değeri kalır,ne sevdiklerinin
Bir tek o olsun istersin yanında bakışlarında gözleri
Yaş dolu gözlerin açık gittiğinde anlarsın arkadaş
Aşk bir ölüm halidir
Yaşarken öldüğünde anlarsın arkadaş.