Gönül heybesinde sürüngen yılan
Dibim kara demez kazan arkadaş
Tuz basar yaraya durmadan kalan
Çarkı feleğimi bozan arkadaş
Yeşeren köklere zehirli suyu
Ardından kazıyor derince kuyu
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta