Bazı arkadaşlıklar vardır ya;
Öyle ki, eline bile almaya kıyamayacak kadar hassas canlılar gibidir.
Dokunsan ölürler.
Hani şu bir günlük ömürleri olan kelebekler gibi.
Bazen de bu arkadaşlıklar sanatçısı ölmüş,
Yıllara güçlükle meydan okuya bilen
Eski bir vazo, bir cam masa, kristal bir avize,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Teşekkür ederim Çok naziksiniz... Saygılar
azı arkadaşlıklar da vardır ki,
Senin kıyamadığını, dokunamadığını
Eline almaktan, onunla oynamaktan
Hatta onu incitmekten zevk alırlar.
Benim ve senin arkadaşlığının arasındaki fark burada ortaya çıkıyor.
TEBRİKLER...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta