İçimde kan renginde ırmaklar akıyor ıslanıyor
Yürek atışlarım adımlarıma ölümün suskunluğu
Karıştıkça daha bir kısalıyor gölgem
Gözlerimde alevler öfkem sınır tanımıyor
Gözlerim engelsiz dalıyor savruluyor sararmış
Zaman yaprakları dalında vuruluyor kuşlar
En ücra yerinde örülen yuvalar nişangaha oturtuluyor
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Sevgili arkadaşım
Bu güzel şiirinizi
Canı gönülden kutlarım
Saygılarımla esen kalın
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta