Bu gün açtım camlarını arka odaların.
Ne kadar birikmiş varsa serdim güneşe.
ne çok acı, ne çok hayal ne çok umut birikmiş meğerse.
Saldım hepsini kanatsız kuşlar gibi.
Uçamazlar bilirim yoksa saklar mıydım yıllarca.
Zamanı gelmişti artık çaresiz bıraktım.
Vefasızlıkları, yalanları, korkaklıkları
Koydum bir kenara onlarla hesabım var diye,
Gözyaşlarını saldım gökyüzüne baharlar yeşertsin diye.
Bütün odaları temizledim
hizmetçi ruhum yeni bir ilmek atsın diye,
11-07 -2012
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Arka odalarda biriktirdiklerimiz; kederimiz, sıkıntılarımız,şaşkınlıklarımız, umudumuzun kırıldığı noktalar. Çokça biriktirmemek gerek onları PPENCERLERİNİZ hep açık olsun. Güzel paylaşım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta