Bir insan insana eder mi cefa?
Hak yolunda dirsek çürütmüş ise.
Zorlama münafık verir mi sefa?
Nefsine taparak yürütmüş ise.
Dost er kişi nefse açtı savaşı,
Her şeyin üstünde bir sabrın başı,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




insan hakkını koruyan
pırangalarını kıran
sonsuzluk denen yol olan
İNSAN denen insansın sen...ahengiyle erdemiyle kalemine ve yüreğine yakışan bu güzel paylaşımın da mutluluğunu yaşayan yaşatan üstadımı ayakta alkışlıyorum sağol
Mwehaba değerli şairim.Şiirlerinizi zaman buldukça okuyorum.Genel kurumlar üzerine yazıyorsunuz.Bu yönünüzü takdir ediyorum.Kuvvetli mesaj verirken,şiirin ahengini koruyabiliyorsunuz.Bu şiirde de aynı düşüncelerdeyim.Yalnız bir cümleyi beğenmedim.
Pavyonlarda barda kırıtmış ise.Bu cümle anlam yönünden uygun fakat şiirin akışkanlığı yönünden uymamış.Beğenerek ve zevk ile okudum.Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta