Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Aşkı bilemem ama,sevgi didinmeye de,çırpınmaya da değer iki gözüm...Güzel şiir ...tebrik ediyorum...Gözlerinden öpüyorum...Devamını bekliyorum...
Veysel hocam muhteşem bir şiir eline diline sağlık....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta