Ardımdam Bakıverdin Şiiri - Andelip Andelip

Duru bir bakış gibi geçmiştin hayâlimden,
Gülüşlerin hep serap, yollara döküverdin.
Sanki bir hatıraydı o eski visâlimden,
Gönlümde yankılanan, sevdaya takıverdin.

Kaşların hilâl gibi kirpiklerin hep gece,
Bakışın dokunurdu gönlüme ince ince,
Titrerdi kelebekler, alevleri görünce,
Kül olup savrulurken, gönlümü yakıverdin.

Sitem dolu sözlerin suskunlukla yoğrulmuş,
Saçına düşen aklar, zaman zaman kıvrılmış,
Bir içli türkü gibi, gönüllere savrulmuş,
Her mısrada ağlayıp, gözlerden akıverdin.

Köy çeşmesi başında, beklemiştim her sabâh,
Mendiline ilişmiş gülden bir nazarlık âh!
Gözlerin susardı da, sözlerin bin bir günâh,
Sessizce konuşurken, lafları çakıverdin.

Kavuşmak bir hayâldir, vuslat olmaz oralı,
Adı her an içimde, ıssız yolda duralı,
Göç eden turnaların, kanatları yaralı,
Ufukta kanat çırpıp, semaya çıkıverdin.

Bir kerpiç ev içinde, çay dumânı gibiydin,
Hüzünle yoğrulurken, tan zamânı gibiydin
Gönüllerden savrulan, aşk harmânı gibiydin,
Dermanı bulamadan, dertleri çekiverdin.

Bir haber bırakmadan, selam sabâhı kestin,
Yaşadığın hayatla, yalnızlığa hevestin,
Bize hayat üfleyen, hızır gibi nefestin,
Ben sessizce giderken, ardımdan bakıverdin.

...andelip...