Arayış Şiiri - Ümit Eksilmez

Aramayı biliyorum ben sadece.
Bulmak yok henüz kitabımda.
Ne aradığını bilmeden nasıl bulur insan, bilmiyorum…
Ama durmayacağım, onu biliyorum.
Ya ererim muradıma, ya bulurum belamı.
Ortası yok!
Gözlerinin cazibesine kapıldım bir kere...
Yüzünü görsem ne hale düşerdim kim bilir!
Anlatsam ayıplarlar, anlamalarını da beklemiyorum zaten...
Hastasın diyorlar, elden ne gelir!
Varsın acıtsın! Alışkınım ben...
Kaderimmiş hep unutmak zorunda kalmak!
Biliyorum haddim olmayana cürretimden, başıma gelen bunca gam, bela.
Bi yol yok mu Allah’ım düştüğüm çukurdan çıkmaya?
Sen atmadı mı bu tohumu kalbime?
Kavuşmak mıdır sevmekten murad,
Ayrı düşüp ah etmek mi?
Ağlasam mı, sabretsem mi?
Söylesem mi, sussam mı?
Derman arasam mı, sıksam mı dişimi?
Gözlerim görme, yüreğim sevme dedikçe artıyor melâmetim.
Derdimi içime attıkça büyüyor yaralarım.
Ne nasihat fayda ediyor, ne musibet...
Ah uykuyu haram eden hayallerim!
Farkedecekler gizli gizli ağladığımı...
Gidin artık, hatıralarımla başbaşa bırakın beni...