Kırk yıldır bu tarlaya insan ekip insan biçtim.
Kimi toprağa kök saldı kimi kaybolup gitti.
Dervişiyle şerbeti,sarhoşuyla şarap içtim,
Hepsi nafileymiş, insanlığım toz olup gitti.
Çok çaba sarfedip kendi benliğimi aradım
Bırakın yüreğimi tanınmıyordu suratım
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Kırk yıldır bu tarlaya insan ekip insan biçtim.
Kimi toprağa kök saldı kimi kaybolup gitti.
Dervişiyle şerbeti,sarhoşuyla şarap içtim,
Hepsi nafileymiş, insanlığım toz olup gitti........ÇOK YÜREKTEN BİR ŞİİR BEĞENEREK OKUDUM
kutluyorum tam puanla yüreğine sağlık. gönül tezgahından çıkmış anlamlı bir şiir
'..dervişiyle şerbeti,sarhoşuyla şarap içtim..'
Şerbetidinimiz, şarabı diğer semavi dinler
helal kılmıştır.
Ustadım ,tüm dinlere hoşgörüyle yaklaşmışsınız !
Tebrikler...!
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta