Aralık Akşamı -72
İşte geliyorum ben, görünmez adam, belki çalışanıyım ben
bir büyük Hafıza’nın, yaşamak için tam şimdi. Ve arabamla geçiyorum
kapalı beyaz kilise yanından – içerde duruyor ahşap bir aziz
gülümseyerek, çaresiz, sanki birileri gözlüğünü almış O’ndan.
Çekingen adımlarla sesiz ve ürkek
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini
Devamını Oku
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta