Bir insan gelir hayatına, var eder seni.
Bir insan gelir hayatına, yok eder seni.
Bir insan gelir hayatına, istediğinde var eder, istediğinde yok eder seni.
Ey âşık! İşte bu yaşadığın duygunun adı “Araf” tır.
Ne varsındır aslında bu hayatta ne de yoksundur.
Hayattasındır da ruhun çoktan kaçıp gitmiştir başka bir diyara.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta