Sen Araftın…
Benim uykularımda,
Kökünden kesilmiş baharlara yetişemeyecek bir ağaç gibi.
Ve ben hep bir ev aradım.
Kışın ortasında,bu pürmelal halimi çelimsiz kollarıma takıp da,kalkamadım ki ben.
Umma ki küsmeyesin gel.
Arafsın sen…
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta