Araf Şiiri - Ömer Yücekaya

Ömer Yücekaya
151

ŞİİR


7

TAKİPÇİ

Araf

Ne diyordu Neşet usta;
“kul kusur eyler ya sultan bağışlar”

Beni affet
Bağır çağır, küfret
ama affet

Tersine akan nehirler gibi seni böyle severken,
böyle kırdım
Gözümden bile sakınırken seni üzdüm
ağlattım
Beni affet…
Bir acı kahvenin bile hatırını yıktım.

Öfkemi hayata kusmak isterken, sen çıktın karşıma
Kan kustu kalemim
Zehir saçtı dilim
Hırçın dalgalar gibi kudurdum
Sen üzülme sevdiğim
Sana sıktığım her kurşunda
ben kendimi vurdum

Beni affet
Beni sevme
ama affet

Senden gelecek her azap kabulümdür.
Razıyım lütfunada, kahrına da
Yeter ki beni yokluğunla sınama
Bırak su testisi gibi yolunda kırıl ayım
Yeter ki sen kırılma
Yeter ki sen kanama

Bak, el pençe geldim kapına
Hazırım el etek öpmeye
Yeter ki, sen beni bağışla
Yazılmış onca şiirin hatırına
Dökülmüş onca gözyaşının hatırına
Beni affet…

Beni Araf ta bırakma

Ömer Yücekaya
Kayıt Tarihi : 8.8.2019 23:52:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!