Ay yanıyor ay, nehrin ortasında hüzün.
Yükseğe çıkarılmış dumanlı meşale sis.
Kafamda zannetme dağılır bu sükûn.
Kurtuluşun habercisi mi sandın, bu sitem.
Yitip gidiyor anımsadığım yüzler bir bir.
Dolaşmaz teninde dokunuşum, parçalanır.
Uzun uzadıya yol arıyorum bir anlık seyir.
Avuçlarımı sıcak tutar, her dokunuşum.
Yüzünde güller açışı sevgili Mira.
Yansır aydan ışımaya, başlar gülüşün.
Merhametsiz geceden sızar konar yüreğime.
Herkes güneşi sever, bense soğuğu.
Denize nefes, benimse bahanem hazır.
Tutkunuyum, düşen başımın değerken yüzüne.
Yerle yer bir olsun tuttuğum elin.
Kenan Gezici 19/03/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 19.3.2026 00:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!