Aradaki Mesafe
Düşünüyorum da, ben sende tam olarak nerdeyim?
Karlı dağların ardında kalan, o cılız nefes miyim?
Yoksa kapısı yıllardır hiç çalınmamış,
O eski, yorgun ve tozlu odanın sönük sesi miyim?
Yollar mı uzadı sevgilim, yoksa biz mi yorulduk?
Hangi durakta eksildik de böyle ayrı savrulduk?
Söyle, sende nasılım şimdi, hangi renge büründüm?
Bir hatıra kadar diri miyim, yoksa düşte mi göründüm?
Yoksa unutulmuş bir dua mıyım artık dilinde?
Eskimiş bir kelime gibi, o mühürlü kalbinde...
Gözlerin ufkuma her değdiğinde yeniden anlıyorum;
Yüreğinin hangi kıyısında, hangi izle yanıyorum?
Bu sessizlik, aslında cevapsız ve devasa bir yalan.
Senden geriye kalandır, beni bende yaralayan.
Karlar erir mi dersin, bu çetin kışın sonunda?
Yoksa bir ömür mü kalacağım, o dağların ardında?
Kendi içimde sana yürürken, her adımda,
Kayboluyorum yine o dipsiz ve karanlık kuyuda.
Sende hiç olmayan o "beni" yine sende mi arayacağım?
Yoksa bu mesafeler içinde, hep böyle mi kalacağım?
Hilal Avunyalı ✍️
Kayıt Tarihi : 14.3.2026 02:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!