Arada Bırakıldım Şiiri - Hilmi Atasever

Hataliyim, biliyorum…
Fıtratım günaha meyilli,
Dilim af dilemeye.
Şeytan benliğimi çalmaya,
Ben yine umutla kapılarını.

Bir dua gibi düştüm kapına;
Ne kabul edildim ne kovuldum.
Arada bırakıldım,
İnsan en çok orada üşürmüş, anladım.

Çalsam da umutla kapılarını,
Günahlarımı vurma yüzüme.
Halden anlamayan yarime değil,
Laftan anlamayan gönlüme küskünlüğüm.

Savaşacak gücüm yok artık,
Tükenmişken bütün benliğim.
Yük oldum kendime, sana değil,
Adımı bile taşımıyor omuzlarım.

Sevilmemek değil yoran,
Anlaşılmamış olmak en ağır yanım.
Şimdi gitmek de kalmak da aynı,
Her yol biraz eksik, biraz yarım.

Beni benden alan bu yorgunluk değil,
Merhametsiz bir sevgide ısrarım.