Gece çöktü yine;
yükü omzumda değil, nefessiz derinlerde.
Uyku uzak bir köy şimdi,
yolunu unuttuğum öksüz labirentimde.
Bir umuttur diye
bir taş sererim ortaya;
altı toprak, üstü toprak.
Bir nefeslik yerim var:
altı üstü sensizim…
Çok özlüyorum.
Annesizim.
Kayıt Tarihi : 12.2.2026 23:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!