Annemin Kalbi Şiiri - Efsun Bkr

Odanın sessizliğinde, zamanın sustuğu yerde,
Bir sarkaç sallanıyor, kaderin ince tülünde.
Her tıkırtı göğsünde yorgun bir yankı sanki,
Sanki ömrümün bağı, o ritmin her bendinde.

Bakışların dalar da uzaklara, ürperirim,
O solgun yanaklarda kendi canımı sezerim.
Kalbin; bir kuşun kanadı kadar ürkek ve narin,
Durursa eğer o çark, ben bu dünyada neylerim?

Dualarım sarılıyor, o yorgun damarlarına,
Gözyaşım merhem olsun, sızlayan yanlarına.
Gitme anne, henüz erken; güneş doğmadı tam,
Sığındığım tek liman, o merhamet kollarına.

Şifalar dökülsün gökten, her nefesin bir bayram,
Seninle dolsun evim, seninle dolsun bu akşam.
Rabbim seni bağışlasın, derman versin sızına,
Kurban olayım senin, o bir tek kalp atışına.