Anneme Mektup Şiiri - Atilla Yargıcı

Atilla Yargıcı
10

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Anneme Mektup

Bir gün beni hatırlayıp sorarsan,
Kim bilecek benim halim nicedir.
Kafa yorup çok hayaller kurarsan,
unutma ki gündezlerim gecedir.

Mektup yazan ellerini bir görsem,
Hemen öpüp şu alnıma götürsem.
Ayağına suyu döküp yüz sürsem,
Yine hakkın ödeşilmez yücedir.

İyimisin, bir haber ver ne olur,
Yanık gönlüm yoksa virane olur.
Senin kalbin şefkatkarane olur,
Dünya çirkin sevgin pek şirincedir.

Bir Can Kardeş Meziyete postada,
Andım sizi gönderilen pastada.
Rabbim bilir işte bu hususta da,
Senin için yine sevinçlicedir.

Yazman pek yok, okuma bilirsin ama,
Yazdırıver, çocuklara, babama.
Kucak kucak dua takıp arkama,
Bakan gözler bugün hüzünlücedir.

1982.İstanbul, Bağlarbaşı.

Atilla Yargıcı
Kayıt Tarihi : 20.4.2012 19:35:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Bu şiir 1982 yılında İstanbul'da Üsküdar,Bağlarbaşı'da, Marmara Üniversitesinde Öğrenci iken, telefonun pek yaygın olmadığı, haberleşmenin mektupla yapıldığı bir zamanda anneme duyduğum özlemi dile getirmek için yazılmıştır. Meziyet benim kız kardeşim, Can Kardeş de haftalık yayınlanan bir çocuk dergisidir. Babam o zaman Pasta ve tatlı göndermiş posta ile. Biz de alıp arkadaşlarla yemişiz. Pasta onları hatırlatıyor.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Atilla Yargıcı