Doğduğumdan beri yanımda, bir an ellerimi bırakmadı. Doğduğumdan bugünüme yani 16 yaşıma kadar her sorunumda, her acımda, mutluluğumda yanımda.
Senelerdir bir an olsun kendimi yalnız hissettirmedi bana.
En güçsüz, hayattan umutsuz anlarımda beliriverdi kanatlarının altına alırcasına.
Yeri geldi arkadaş, yeri geldi abla, yeri geldi baba bile oldu bana.
Tükendiğim, uçurumun kenarına geldiğimi hissettiğim her zaman tutup çekti beni kollarımdan, hayatın mutlu yanlarına…
Üzülmeme hiç izin vermedi bugüne kadar.
Gelecek planlarımın en başına yerleştirdi dimdik, ayakta durabilmeyi…
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta