Anneme Şiiri - Gülhan Aynaoğlu

ANNEME,

Ayazlarda ceketim, yokuşlarda soluğum,
Ne siyah işgaldir senin yokluğun
Sen benim huzurlu memleketim,
Bir gurbet türküsü gibi dilimdesin.

Pul pul yıldızları dağıtıp üzerime
Uğurladığın uykular
Senin ılık sesinle başlayan
En güneşli sabahlar
Ve bilirim,
Benim gözyaşlarım senin göğsüne damlar.

Bir bilsen anne ne rüzgarlar değdi dağlarıma
Ne yolcular gitti bakmadan ardına
Oysa sen hep benimleydin,
Ellerim her uzandığında.

Ne mavi bir gökyüzü doldurur boşluğunu
Ne de el değmemiş mutluluklar
Isıtmaz yüreğimi hiçbir şey
Senin duaların kadar.

Sen bir takvimin umursamazlığında
Yaprak yaprak dökülme ömrümden anne
Rüzgarın başımda olsun, ellerin saçlarımda.
Masmavi bir huzur,
Sana her sarıldığımda.
Keşke verebilseydim,
Şefkat tadında kır çiçeklerini avuçlarına.

Gümüş grisi gözlerinde izleri yılların
Yegane ilacısın sancılarımın
Ve en çok istediğim,
Tanrım beni sensiz bırakmasın..