Annem Şiiri - Faruk Çolak 2

Annem derim; zamansız anlarda aklıma gelir.
Doğduğumda salladığı tahta beşiği odada belirir.
Ağladığımda verdiği bakkal emziği ağzımda erir,
Soğuk kış gecelerinde sarıldığı geceler, amber kokar.

Annem derim; ne okur, ne yazar.
Benimle olduğu anlar, mutluluktan uçar.
İçinde tükenmek bilmeyen ne hazineleri var.
Üzerime titrediği anlarda, merhamet kokar.

Annem derim, cömertliğin timsali,
Çocuklarının aşığı, eşinin gönlünde bam teli,
Gerçeği şöyle dursun, hayalî cihan kadar değerli,
Öpüp kokladığında karanfil, nergis kokar.

Annem derim, gözlerini bizden alamaz,
Biz olmasak evde rahat edip kalamaz,
Bülbül görse yüzünü, güle bakamaz.
Gökte güneşe, aya benzer, yerde yağmur kokar.

Annem derim, aklıma düştüğünde hayaline daldığım,
Yokluğunda yas tutup karalar bağlandığım,
Gözleri gözlerime değmediğinde ağladığım.
Varlığı cihana değer, buram buram sevgi kokar.

Annem derim; kağıt susar, kalem söyler,
Annem derim; içimde şiir olur, roman olur,
Annem derim; gözlerimde yaşlar durur,
Annem derim; yüreğim yanar, cennet kokar.