Annem Şiiri - Halit Yeni

Annem

Seher vaktiydi
Güneş daha ısıtmaya yeni başlamıştı toprağı
Ayaklarımda terlik ellerimde günün ilk sigarası
Aklımda ise dünden kalma sen vardın.

Dediler ki yavaş yavaş soğurmuş bedeni insanın
Gözlerini açamaz, bakamazmışsın şefkatle yavruna
Dediler ki eskisi gibi sarmayacakmış bedenimi artık kolların
Geceleri de yanımda yatmayacak bana hayat masalları anlatmayacakmışsın.
Hani adam olacak sana gurur verecektim en kralından?
Ve bana sevdiğim kızı isteyecektik şu karşıki komşudan
Kollarında küçücük bir beden olacaktı gözleri en yeşilinden
Ama beni aldattın anne!
Bak şimdi şu duvarlarda yankılanan mübarek kelimeler senin için
Hatta şu döşeğin üstündeki beyaz kefen,
Kapının önündeki tahta tabut,
İçi yanık şu yürek,
Ucu yamuk şu kürek, hepsi senin için anne
Hepsi senin için

Duydum ki dokuz ay taşımanın bedeli karnında
Üç beş dakika omuzlarda taşınmakmış
Aylarca emzirmenin ücreti ise
Kara toprağı üzerine kendi ellerimle serpmekmiş
Ardından açılan avuçlar dillerden dökülen dualar
Yıllarca öpüp koklamanın nedeniymiş anne!

Bak güneş yavaş yavaş odamı aydınlatıyor
Masamdaki resminde kaşların çatıyor
Gözlerimden yaşlar akıyor
Ve dudaklarımda adın sayıklanıyor
Ve yüreğim kanıyor anne, yüreğim kanıyor
Seni çok ama çok arıyor.