Annem... Şiiri - Hatice Feyza

Annem sedasından çok uzak kaldım,
Yavrum diyen annelere bakar ağlardım,
Yavrum diyecek anne ben de arardım,
Başkasının annesine anne mi denir.

Saçlarımı tararken ah yavrum derdin,
Gözlerinden inci gibi yaşlar dökerdin,
Mevlam ayırmasın diye dua ederdin,
Şimdi ise uzaklarda kaldım bir yetim.

Bak anneciğim dışarıda kavak esiyor,
Dışarısı çok soğuk yavrun üşüyor,
Kendisine sığınacak kucak arıyor,
Açmaz mısın kucağını ben gelem annem.

Sen yavrum deyince gülerdi yüzüm,
Şu küçücük kalbime doldurdun hüzün,
Anneciğim seni görmek isterdim,
Rüyalarıma gir göreyim annem.

Ölüm haberini alınca pek üzüldüm,
Teselli verenlere hiç aldırmadım,
Yandıysam anneciğim aşkından yandım,
Hasretinden yaktın yavrunu annem.