Anneligi bilirim vardi bebeklerim
Birden buyuyup ucan kelebeklerim
Simdi onlarda anne baba oldular
Teker teker kendileri yuva kurdular
Benim icin onlar hep bebek kalacak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




olmaz .) olamazda..
tebrikler..
Allah bağışlasın Aynur hanım annelik en güzel duygu ve en zor meslek..:) Torun sevgisi ise daha güzel derler tatmadım hiç bilemiyorum ama tahmin ediyorum.Şiiriniz o kadar güzel anlatmış ki ..Teşekkürler
anneliği kendi çocukluğumuzun ikinci baskısı olabilmesi anlamında düşündürdüğünüz için teşekkürler
annelik hakkında yazmasanız size şaşardım sevgili Aynur. Harika duygularınız var. akılcısınız ama söylenilen lafların altındakileri de ince bir biçimde sorguluyorsunuz
Bir anne şefkatli ve samimidir. ne güzel şeydir bu...
sevgiler
akın akça
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta