Anlıyorum Şiiri - Sevim Pulat

Artan ömrünle senden sürekli
bir şeylerin eksildiğini anlıyorsun.
Zaman sonra samimiyeti bitkin sevgiler,
Yalanlardan derinleşen gamzeli gülüşler
Arta kalıyor anımsarken her şeyi.
Aslında ne var biliyor musun?
Senden arta kalan sadece
Bir tebessümde gizli kalmış mutluluk yanılgın...

Derin iç çekmeler
Artık yana kayan bakışlarının asi bir yansımasıdır o,
Dalgın bakışlar bulanık, belki de hüzünlü
Artık o kadar anlamsız ki
Zordur senden başkasının hislerine dokunması,
Belki de yorgun düşmüşsün
Ta uzaklarda ararken bakışların o kıpırdanışları...
Yalnızlığının,
Soğuk yalnızlığının,
Kalabalık ortam yalnızlığının
farkına varır gibisin aniden!

Senden başka sen anlar gibisin seni,
Artık anlamsız anlamalara yorgun gibisin,
Dalgın, puslu saatlere terk etmiş gibisin umutlarını,
Sahil kenarının o eşsiz rahatlatıcı hüznüne salmış gibisin kendini
Dokunabilmek ne mümkün sana!

Dalgalar suskun
Bak etkilenmiş gibi senden!
O kadar tuhaf, hüzünlü bir gülüş takınır ki gözlerinin içi
Anlıyorum anlamsızsın...
Yitip gidiyorsun belirsiz hallerinin yalnızlığında
Bitkin kırgınsın...
Dalgalanırken deniz yüreğinde ırayıp göçmek istiyorsun
Ufuklarına göçmek istiyorsun yüreğinin
Anlıyorum...
Yüreğinin engin denizinin bir dalgasına dokunmak istiyorsun
Anlıyorum...
Hislerini iki elinin arasına alıp şafak yalnızlığını saymak istiyorsun
Anlıyorum...
Anlıyorum bu yüzden seni...