Anlatmak Şiiri - Gazi Şengül

Herseyi anlatmak ister insan.. Mesela bir sarkıyı
Anlatmak.. Hissettiklerini..
Ve saniyeleri anlatmak ister
Hatta saliseyi
Hatta ve hatta yarınları
Bütün yapan herseyi...
Anlatmak.. Ne guzeldir degil mi?
Mesela aglarken ne dusundugunu
Tonlarca yaş dokulurken gozlerinden aşık olmayı..
Anlatmak..
Anlatmak dedim de kime anlatmak?
Sana mı?
Sen de kimsin? !
Ve ben..
Dur bir dakika!
Ben de kimim? !
Daha kendini bulamayan bir adam neyi anlatacak?
Daha cocuklugunu yasamamis bir adam,
Ailesi binlerce mesafe otedeyken neyi anlatacak bu adam? !
Bilmiyorum...

Tam hedefteyim simdi
Vursan, tam isabet!
Vurmasan bana ihanet..
Dinleme beni bosver..
Ben konusamam,
Kelimelerim ters gelir insana
Carptigim anda carpilirim...
Neyse, uyu sen...
Uyuman kendine ilaçtır...
Bana yalnızlık...
Yalnizlik dokunmaz bana,
Nefesim bile yalnizken bedenim yalniz olmus neye care...

Anlatamam..
Susar dururum sessizligin saatinde..
Hele saat gece yarisiysa hic dokunmayin bana..
Çekilirim odama bir çay yaparim kendime..
Tek bardak olur, ikincisi gelmez gönlüme...
Demli olur biraz da huzunlerim gibi,
Aglayislarim gibi..
Kader gibi..
Sen gibi..

Uzatma ellerini bana,
Ben el tutmayi da bilmem..
Bakar kalirim...
Sıcak derler, sevgi derler, aşk derler,
Anlamam ki ben...
Bildigim tek sey yalnizliktir ..

Kapı calarsa acmam,
Gelmeyin üstüme..
Bugün, hatta hergün yalnizliktir bana...

Anlatirsam ölürüm..
Anlat deme bana
Bu adam bilmez öyle şeyleri..