yüreğimde ezik bir buluşma
ve çalışma masamda
acemi bir yalnızlığa bulaşmış
yoksul paramparça aşk izleri
ben ne zaman kalksam masadan
dinmeyen bir yağmur başlar
yerle gök bir olur darmadağın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel bir şiir olmuş duygusal
ve anlatım güzel tebrik ederim.
Ekrem
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta