Anlarsın…!
Mevsimleri unutup, Ağustosu Eylül gibi
Yaşayanı yapa yalnız kaldığında anlarsın
Kaderine boyun eğen, hoyrat elde bir gül gibi
Baharında sararıp, solduğunda anlarsın
Güvendiğin dağların kum yığını olduğunu
Tutunduğun dalların dikenlerle dolduğunu
Ağlayanın neye sebep saçlarını yolduğunu
Kötünün en son sana güldüğünde anlarsın
Zaman donar içinde, gündüzün ve gecenin
Sükut-u hayali olursun her türlü eğlencenin
Başı Allah sonu Allah iki kutsi hecenin
Tek dostun, sığınağın olduğunda anlarsın
İyiliği yaptığından ihaneti gördüğünde
Kırık kol yen içinde hep kahır ördüğünde
Bir hatıra ruhunu kor ateşe sürdüğünde
Vefasızı hafızandan yolduğunda anlarsın
Anlarsın, pişmanlıklar geçenleri getirmez
Yarana merhem olmaz, bir sancını bitirmez
Gönlündedir ilk göz ağrın, yerine kimse girmez
Ömür adlı kum saatin dolduğunda anlarsın
E.TOPRAK
Emsal Toprak
Kayıt Tarihi : 30.09.2026 18:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!