Anlar mısın Şiiri - Damar Adam Serdar İnce

Zamansız dökülen yapraklar gibiyim..
Hiç beklenmedik bir anda;
gecenin her hangi bir saatinde,
vakitsiz çalınan kapılar misali..
Ömrümün genç çağında,
boyumdan büyük acılarla boğuştum..
Dermansız dertlerim bitmedi..
Hayat denen bu zorlu yolda,
olmaz diye düşündüğüm
işler geldi başıma..
Yani şimdi geçmişe
benim penceremden baktığımda,
kader güldürmemiş yüzümü..
Şimdi düşünsek ikimizde..
Sus pus olsa dilimiz..
Gözlerimiz konuşsa sessizce..
Ve anlatsam içimdekileri...
Söylesene..
İşte o zaman anlarmıydın beni,
anlarmıydın sende..

Vakitsiz çalınan kapılar gibi dedim ya..
En mutlu günümde,
en derin yaranın acısıyla yandım ben..
Kimseler bilmez yürek yaramı..
Baksan gülerim..
Sorsan, herkes mutlu görür beni..
Şöyle bir düşünsen inceden,
benden rahatı yok gibi gelir sana..
Ama öyle değil işte..
Gülüşlerime gömdüm dertlerimi..
Göz yaşlarımı gizledim..
Çocuklar gibi çöktüm de köşelere,
kimselere göstermedim halimi..
Şimdi sen olsan yanımda..
Başımı koysam da dizlerine,
ağlaya ağlaya anlatsam içimdekileri..
Söylesene..
İşte o zaman anlarmıydın beni,
anlarmıydın sende..

...

Zamansız dökülen
yapraklar gibiyim dedim ya..
Güvendiklerim yalan oldu..
Can dediklerim
dost bildiklerim gitti..
Şimdi oturup seyretsen,
dağ gibi büyürüm gözlerinde..
Gözlerin aldatır seni..
Baksan güçlü görürsün beni..
Kimseler bilmez yorgunluğumu..
Oysaki nefes almaya bile,
derman kalmadı bende..
Kimselere uzanmadı elim..
Yıkıldım, belli etmedim..
Düştüm bile diyemedim kimselere..
Şimdi sen olsan karşımda..
Ellerim uzansa,
düşüyorum tut beni desem..
Söylesene..
İşte o zaman anlarmısın beni,
anlarmısın sende...