Ve dicle ağlıyordu,
Botan sessizliğe gömülmüş,
Dağlar suskunluğa çekilmişti
Bu çorak topraklarda, Jose.
Rüzgâr bile adını fısıldamıyordu artık,
Yalnızlık kök salmıştı taşın kalbine.
Kayıt Tarihi : 9.4.2020 12:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
A
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!