Kırk sene bağlama çaldım,
Tondan bir şey anlamadım.
Gâh ayıldım, gahi daldım;
Ondan bir şey anlamadım.
Bilmeden cahile uydum,
Duyulmadık sözler duydum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İç Sesiniz, Yürekten Gelen Saf Hâliyle vücut bulmuş, mısralarda... Yüreğinize sağlık, hisiyatınız hiç sönmesin...SİZİ KUTLARIM EFENDİM.
güzel şiir keyifle okudum tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta