Belki bu hayatın isminden,
Belki de isimsiz doğan her benlikten
Yaşadığım ve karşılaştığım hiçbir şeyi
Çabaladım. Ama galiba anlamadım.
Uslu puslu bir sabahın koynunda
Merhaba dediğim hayata
Ve çaresizlikle büyüdüğüm sona
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta