Anladım ki
Ve anladım ki ACI aynı acı...
Mekan aynı, kişiler farklı..
Yıllar geçmesine rağmen aynı sızı..
Tüm yaşananlar bir bir gözümün önünde..
Elin kolun bağlı dilinde sadece DUA..
Çaresizlik......!
Kocaman bir sessizlik, ardından gelecek çığlıklara..
Haykırışlara, bitişlere, yok oluşa
Ve
ÖZLEM..HASRET....
Sabır....!
Eline tutuşturulan bir poşete..
Sevdiğine, gidene ait son eşyalar..
Üzerinde kokusu..
Kıyamazsın yıkamaya
Bir çöp poşetine sığdırırlar, acıları, ayrılıkları, bitişleri...
Kalanlar ise aynı acıya mahkum
Beklerler zamanını...
(Haydarpaşa Numune; Yaktın canımı)
Kayıt Tarihi : 18.3.2014 22:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!