Gri kentin karanlık çocuklarından oldum,
Ve buna da gönülden razı olanlardan oldum.
Hoşça kal demeye dilim varmayacaktı biliyordum,
Ama bu garip vedaya hazırlanıyordum Ankara.
Biliyorum, şahlanıp gitmek değil bu,
Biliyorum ki mutluluğa koşmak ta değil bu.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bunun adı senden kaçmak; biliyorum Ankara.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta