Her dakika soluduğum betondan nefesleri
Ankaranın gökyüzüne asmış ciğerlerim
Şehrin biraz yorgun biraz heyecanlı, aceleci seslerini
Bir yoldaş belleyip hengamenin ortasında
Anılarıma şarkı diye kazımış günlerim
Zaman da acımasızdır Ankara kadar
Yetişemeyip yelkovanın peşine
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta