Güneşin yüzü soğuk Ankara’da,
Bu ne yaman ölüm rengi?
Hayat donuk, hayat bayat,
Bir adım ötesi beyaz çizgi.
Ay gelmez oldu pencereme,
Gönlüme de deli rüzgâr,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta