En içten
En buyuk yalnızlığım 'sen’sin
Ve ne zaman yalnız yürüyüşler görsem
Ankara’nın betondan gökkuşağı sokaklarında
Sana hissedilen özel ve devrik hisler
Sözcüklerin gücü ile çıkarken kıyıya,
Çocukça öptüğün o yüz
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları



