Ankara Şiiri - Emre Polat

Ne zaman seveceğim seni?
Ne zaman sana kanım ısınacak?
Ne zaman senin bir parçanda mutlu olacağım?
Her ne kadar senden nefret etsemde bir kaç yıl daha beraberiz
Belki alışırız birbirimize belki de severiz belki de sonsuza dek nefret ederiz
Belki yok olurum bir kenar mahallende gencecik yaşımda
Belki de yaşlanır gideriz beraber Cebeci'de, Kızılay'da, Çankaya'da
Yalnızım sokaklarında üşüyorum, korkuyorum,
Arkadaslıklar sahte, dostluklar sahte, her şey sahte senin olduğun yerde
Gülmeyi unutur oldum sayende
Hep sıkıntı hep stres hep bir koşuşturmaca
Sabahlara kadar süren uykusuzluk
En zor sınavımı belki de seninle yaşıyorum
Çözülmesi zor bir problem gibi önümdesin
Nerden başlasam ki seni çözmeye
Bütün bilinmezlikleri içinde barındırıyorsun
Sanırım bilinmez olarak yoluna devam edeceksin
Bense çoktan bilinmezin içinde bir bilinmez oldum bile
Her ne kadar seni sevmesem de
Umarım bir gün rengarenk bir yaşama sahip olursun
Yaşattığın ve yaşatır olduğun her şey için teşekkürler anKARA