Ankara Şiiri - Doğan Topçu

Ankara, yüzü gülmez, mutluluğu bilmez Ankara
En sonunda beni de attınya o sonsuz yalnızlığına
Helal olsun sana...
Ankara...
Şöyle bir bak etrafına
Hangi ağaç yeşeriyor senin bağrında?
Hangi ağaç bir nebze gölge salıyor şu yalçın dağlarına
Şu ıssız, şu nemsiz, şu çöl toprakların
Hangi böceklere yuva oluyor bir kendine sorsana
Ankara...
Kaç yürek ayrılık açısını tattı sende
Kaç sevdaya mezar oldun
Kaç Leyla'ya gözyaşı, kaç Mecnun'a aşılmaz çöl oldun
Ankara!
Hiç gözlerin doldu da ağladın mı doyasıya?
Evlerinden hüzün eksilmeyen
Sokakları resmi araçlarla dolup taşan Ankara
Siyah zemin üzerine beyaz puntolarla yazıyorum
'Lanet olsun sana'
Ankara!
Resmiyetin damla damla yağıyor yüreğime
Ve son defa bakıyorum o ışıldayan gecelerine
Yemin ettim bir daha sana dönmemeye
Bir daha dönüpte o ışıldayan gözlerinden öpmemeye
Ankara, ulan Ankara
Bunu da yaptınya bana
Helal olsun sana...