Anka kuşu Şiiri - Dağlar Özügüç

Kanadı kırık bir garip anka kuşuyum,
Küllerinden yeniden doğan.
Hercai menekşenin aşkına dokunmuşum,
Hararetimle dünyayı yakarım.
Tereddüdün gizli yangınını
Nice yüreklerde okumuşum
Sessizliğin derin dehlizinde dinledim kendimi,
Aşk dedikleri şey meğer ateşten bir imtihanmış.
Hasrete değmese de kırık kanadımın gölgesi,
Ruhum kanat çırpar sonsuzluğa
Küllerim savrulsa da kaderin rüzgârına,
Bir kor kalır kalbimin en gizli yerinde;
Çünkü ankq yanarak öğrendi var olmayı,
Bu yüzden zalim ateşten geçenlerin
Kadersiz susuşu kadim bir duadır.